Sinaasappelcake

Als toetje had ik voor het Kerstdiner van 2021 een Sinaasappelcake gemaakt. De eerste keer dat ik dit recept las, stond ik heel verbaasd te kijken. Sinaasappels met schil pureren?! Het recept is verder zonder te veel verrassingen en is makkelijk en ook nog eens glutenvrij!

Ingrediënten (1 cake)

  • 2 grote sinaasappels
  • 5 eieren
  • 170g basterdsuiker
  • 170g zeer fijn gemalen amandelen (of amandelmeel)
  • 1 volle theelepel bakpoeder

Instructies

Doe de sinaasappels met schil in een grote pan kokend water. Laat de sinaasappels hierin 1.25 tot 1.5 uur zachtjes koken, zodat ze helemaal zacht zijn. Laat ze dan goed afkoelen, snijd ze in vieren en verwijder de pitten. Pureer ze in een keukenmachine of met een staafmixer.

Klop de eieren tot een dik schuim en voeg de suiker er langzaam aan toe, terwijl je doorgaat met kloppen. Schep de amandelen en het bakpoeder er doorheen en meng het goed. Doe dit beslag in een ingevette en met meel bestoven springvorm, en strijk de bovenkant glad. Bak de cake 55 tot 60 minuten op 190 graden, totdat deze gaar is. Laat de cake minstens een kwartier afkoelen alvorens hem uit de vorm te halen.

Variatietip

Het originele recept zegt eigenlijk dat je in plaats van amandelen hazelnoten kan kiezen. Dat is vast ook erg lekker.

Poulet Gaston Gérard

De Franse kip die ik jullie heb voorgeschoteld voor het Kerstdiner 2021 heeft nog best een grappig verhaal. Het schijnt dat dit recept bij toeval is ontstaan. In 1930 hadden Gaston Gérard, de burgemeester van Dijon (ja, de stad van de mosterd) en zijn vrouw, Geneviève Bourgogne, ene Curnonsky over de vloer, een gastronoom. In de keuken deed zich een verschrikkelijk ongeluk voor: iets viel in de pan met kip! … Als je je afvraagt wat het was, dan heb ik daar helaas geen antwoord op: de Franse wikipedia vertelt dat het een pot paprikapoeder was, maar de Engelse wikipedia houdt met een gestrekt been vol dat het een pot mosterd was en zegt er nog expliciet bij dat sommige mensen zeggen dat het paprika was, maar dat paprika niet eens in het recept voorkomt!

Wat er ook in de pan gevallen is, Geneviève heeft het eten weten te redden en de culinaire grootmeester Curnonsky vond het zo lekker dat hij het gerecht de naam van de burgemeester gaf: zo werd het de Poulet Gaston Gérard.

91 jaar later zouden jullie mijn variant mogen proeven op het Kerstdiner! Met kleine aanpassingen van mijn kant vergeleken met het originele recept (waaronder iets meer drank en kaas):

Ingredienten (2 personen)

  • 300-400g kip (bij voorkeur dijfilet, officieel zelfs Poulet de Bresse)
  • Een glas witte wijn (officieel Bourgognewijn)
  • 100g comté-kaas
  • 200g crème fraîche
  • Een flinke lepel Dijon-mosterd
  • Paprikapoeder
  • 40g boter
  • Peper
  • Zout

Instructies

Smelt de boter in een pan op hoog vuur. Bak de kipstukken goudgeel. Kruid ze rondom met zout, peper en paprikapoeder, zodat ze hierin bedekt zijn. Haal eventueel een deel van het kookvocht er uit, zodat je de kipstukken kan bakken totdat ze mooi goudgeel zijn, en laat ze dan een halfuur op zeer laag vuur staan (zonder deksel). Haal de kipstukken uit de pan en leg ze in een ovenschaal. Rasp de kaas. Haal wat van het kookvocht uit de pan, en giet de witte wijn in de pan. Roer het merendeel van de kaas hier doorheen, voeg de crème fraîche toe. Breng de saus aan de kook en voeg de mosterd toe, naar smaak. Giet de saus over de kipstukken, strooi de rest van de kaas er overheen en gratineer het een kwartier in de oven op 210 graden.

Als je geen oven hebt, kan je de kipstukken opnieuw in de pan doen en doorroeren.

Variatietip

Er zijn zoveel soorten Dijon mosterd! Experimenteer een beetje, maar neem wel goede. Maille heeft bijvoorbeeld gewone Dijon mosterd, grove Dijon mosterd, en wat ik zelf ook een keer heb geprobeerd is de groene, Trois Herbes (drie kruiden) Dijon mosterd! Dat was ook erg lekker. Ook kan je de ovenschaal nog bestrooien met paneermeel voor je deze in de oven zet voor een extra krokant laagje.

De saus die je overhoudt is ook nog lekker om later op te eten op brood, als ik mijn huisgenoot mag geloven.

Ook nog even een SO naar De Fransoos die ons mooie korting gaf op de comté!

Gepekelde (cured) zalm, of Gravlax

Zelf ben ik erg fan van gepekelde, gefermenteerde, en ingemaakte gerechten. Zo heb ik bijvoorbeeld bijna altijd wel een pot met gepekelde uien staan in mijn koelkast voor op broodjes. Echter, veel mensen zijn niet zo bekend met het soort eten dat een paar dagen (of meer) moet liggen of rijpen, laat staan het zelf te maken. Daarom leek het mij leuk om hiervan zo veel mogelijk te verwerken in het kerstdiner 2021 (thuisbezorgd editie). Zo bevatte het vega-hoofdgerecht kimchi en miso, en had ik voor bij de zalm quiche iets speciaals gemaakt: gepekelde zalm.

Gepekelde zalm, ook wel genoemd bij de Scandinavische naam Gravlax, is eigenlijk een heel simpel gerecht. Je pakt een stuk rauwe zalm en bedekt het met een mix van suiker en zout. Dit laat je dan een paar dagen in de koelkast in trekken en na die tijd is de zalm steviger geworden en kan het nog zeker 5 dagen tot week worden bewaard.
De structuur is als die van gerookte zalm, maar de zalm smaak is veel sterker terwijl juist het minder lekkere ‘vissige’ er uit is getrokken. Daarnaast is het natuurlijk smakelijk zout en zoet. Het is erg lekker op een toastje met roomkaas, of gewoon als losse snack op een luxe borrelplankje.

Naast het zout en de suiker kan er veel gespeeld worden met kruiden en specerijen. Voor dit recept ga ik voor de klassieke combinatie van zalm met dille en peper, maar eigenlijk kan alles. Denk bijvoorbeeld ook aan Aziatische smaken met kurkuma en chilipeper.

Een disclaimer over voedselveiligheid: In principe blijft de vis rauw in het pekelprocess. Dit is met de meeste vis qua bacteriën niet zo’n probleem zoals bij veel vleessoorten. (Schadelijke microben leven in de spijsverteringsorganen van de dieren die wij eten. Bij vissen is het makkelijk om de darmen enzo er zonder kans op schreuren uit te snijden, terwijl bij slachthuizen voor vlees het moelijker blijkt om die bacteriën gescheiden te houden van het spiervlees dat we eten). Het probleem zit echter in een ander soort gevaar: schadelijke multi-cellige parasieten, of hun eitjes, zitten in dieren buiten de spijsvertering en deze parasieten zijn veel meer voorkomend in vissen zoals zalm. Gelukkig is de vis invriezen een simpele oplossing tegen parasieten. De overgrote meerderheid van vissen die je in Nederland kunt kopen zijn ingevroren geweest, zelfs als je ze ‘vers’ ongevroren koopt bij een visboer. Dit invriezen wordt namelijk vaak gelijk gedaan na vangst op de vissersboten zelf. Toch wilde ik deze disclaimer er bij zetten. Zelfs als de vis ingevroren is geweest, raad ik zwangere vrouwen en anderen met een verwakt immuumsysteem aan om gepekelde vis te vermijden.

Benodigdheden

  • Een stuk zalmfilet met huid. Het liefst met zo’n even mogelijk dikte over de gehele lengte. Een minimum gewicht ligt rond de 300g. Met een kleiner stuk is het moeilijk om de binnenkant te pekelen voordat de buitenkant veel te zout wordt. (maar laat je niet tegenhouden I guess)
  • Gelijke delen zout en suiker. Dit moet samen ongeveer 50% van het gewicht zijn van het stuk zalm. Als het stuk zalm lichter is dan 500g, dan is er waarschijnlijk iets meer zout/suiker nodig. Gebruik voor 300g ongeveer 200g zout/suiker gecombineerd gewicht. Gebruik geen fijn keukenzout. Dit trekt te snel in de zalm. Gebruik in plaats daarvan de soort groffe korrelmaat die je in een zeezoutvaatje zou stoppen (bijv. dit van Verstegen)
  • Ongeveer 1 theelepel versgemalen ‘seizoenen’ peper voor 500g zalm
  • De fijngesneden Dille van een bosje van ongeveer 15g voor 500g zalm (gaat niet zo nauw. Ik zou evenveel gebruiken voor 700g zalm)
  • plastic vershoudfolie
  • Een naald, of iets anders waar je gaatjes mee kan prikken
  • Een (metalen of hard-plastic) harde plaat of rooster met veel gaten (iets als dit). Ik heb ook wel eens wegwerp aluminium serveerplaten gebruikt en er zelf gaten in geprikt.
  • Een bak waar deze plaat op kan liggen in de koelkast.
  • Een gewicht om op de zalm te leggen in de koelkast. Ik gebruik vaak een blok kaas, die toch in de koelkast ligt, of het pak suiker.
  • Een koelkast. Lijkt me duidelijk, maar ik wilde het er toch even bij zetten.

Bereiding

  • Mix de suiker, het zout, en alle kruiden die je erbij wilt in een losse bak.
  • Leg een stuk vershoudfolie neer op het aanrecht die groot genoeg is om de zalm minimaal een enkele keer om te wikkelen. Leg een ruime hoeveelheid van het zout/suiker mengsel in het midden van de folie, in de vorm van het stuk zalm.
  • Leg de zalm boven op het zout/suiker mengsel met de huid naar beneden. Check voor graatjes die er niet uitgefileerd zijn. Die kan je er nog uit trekken.
  • Gooi de rest van het zout/suiker mengsel over de zalm en bedek het overal met een dikke laag. Je hoeft niet per se alles van het mengsel te gebruiken, maar wees niet zuinig Vergeet de zijkanten niet. Daar zal het niet als een dikke laag tegenaan blijven plakken, maar straks met een dichtwikkelen kun je het er wel tegenaan krijgen.
  • Wikkel de folie om de zalm heen. Probeer het een beetje strak te doen. Probeer een dubbele laag folie aan de huidkant te vermijden. Zoals in het vorige puntje: vergeet de zijkanten niet te bedekken met zout/suiker.
  • Prik gaatjes in de folie en huid met een naald vanaf de onderkant. Van orde groote 20 gaatjes ofzo, dus best wel wat. Door deze gaatjes kan vloeistof ontsnappen dat tijdens het pekelen uit de zalm wordt getrokken.
  • Leg de ingewikkelde zalm met de huid naar beneden op je harde plaat met gaten of rooster en leg deze op een bak. Verplaats de bak naar de koelkast en leg een gewicht op de zalm. Zo wordt de vloeistof die wordt getrokken uit de zalm uit de folie geperst en valt het in de bak.
  • Laat de zalm 24 uur pekelen in de koelkast. De zalm zal nu stevig aanvoelen.
  • Haal de zalm uit de folie en was de zalm goed af met koud water.
  • Wikkel de zalm in nieuwe folie en leg het los (dus zonder gatenplaat en bak) terug in de koelkast voor nog eens 12 uur. Dit is bedoeld om het zout en de suiker zich beter te laten verdelen over het stuk zalm. Anders wordt de buitenkant veel zouter dan de binnenkant.
  • Nu is de gepekelde zalm klaar om te worden gesneden. Het buitenste randje zal ietswat harder en (te) zout zijn, maar prima te eten. Snij de zalm in dunne plakken met een scherp mes wanneer je het wilt eten (eventueel met een schuine hoe met de verticaal, zodat je brede plakken krijgt). Eet smakelijk!

Miso-glazed geroosterde Aubergine (Vegan)

Bron recept: https://www.onegreenplanet.org/vegan-recipe/miso-roasted-eggplant-and-zucchini/
Dit gerecht was onderdeel van het vega hoofdgerecht van Kerstdiner 2021 (thuisbezorgd editie).

Miso is een Japans gefermenteerd product bomvol ‘umami’ (hartig) en zout, en heeft een funky smaak. Sojabonen worden gefermenteerd voor maanden en dan gekneed tot een dikke paste. Het is dus een vegan product! Veganisten zijn constant opzoek naar ingrediënten die meer complexiteit en een volle smaak geven aan gerechten bij de vaak lichtere smaken van groenten en fruit. Miso is de perfecte kandidaat!

Voor dit gerecht wordt miso gebruikt in een simpele ‘glaze’: een zoete vloeistof die bij er een geroosterd gerecht in de laatste minuten in de oven wordt opgesmeerd. De suikers in de glaze zullen dan een beetje karameliseren, maar de kunst is om ze niet te verbranden!
Aubergine is de perfecte groente om te roosteren en de glaze in dit recept past er dus goed bij, maar je kunt de miso-glaze ook toepassen op heel veel andere groenten, en zelfs vlees en vis! Denk bijvoorbeeld aan zalm uit de oven. Als je echt wil, kun je de glaze zelfs gebruiken voor gerechten in een koekenpan. Gooi het er dan op het einde bij op laag vuur en laat het ~2 minuten voorzichtig bubbelen in de glaze.

Er zijn globaal gezegd 3 soorten miso: witte miso (shiro), rode miso (akami), en gemengde miso (awase). De witte miso is de meeste milde soort en is eigenlijk eerder oranje. De rode miso heeft namelijk een donker bruine/rode kleur en heeft meer die gefermenteerde scherpte in de smaak. Voor het minder heftig effect van een glaze en ons westerse smaakpalet wordt in dit recept een witte miso gebruikt, maar een scherpere miso is natuurlijk ook mogelijk.

De glaze bevat ook andere Japanse ingrediënten: Mirin en Sake. Dit zijn beide rijstwijnen, al is de mirin meestal niet bedoelt om los te drinken. De alcohol gaat er sowieso uit tijdens het koken (jammer?). In principe kunnen ze in dit recept worden vervangen door meer water als je geen zin hebt om al die Japanse dingen te moeten kopen en je genoegen hebt met minder smaaksensatie. Doe wel een klein beetje meer suiker in de glaze als je geen mirin gebruikt. Probeer ook eventeel een andere sterke drank als vervanging van sake (whiskey, gin, …).
Alle Japanse ingrediënten zijn te koop in Leiden bij Toko ‘De Nieuwe Wereld’ aan de Nieuwe Rijn (als je binnenkomt gelijk links).

Benodigdheden Glaze ( 2 personen)

  • (Shiro/witte) Miso, 1,5 eetlepel
  • (kook) Mirin, 1 eetlepel
  • Suiker, 0,5 eetlepel
  • (kook) Sake, 0,5 eetlepel
  • Water, 1 eetlepel

Benodigdheden Geroosterde Aubergine (2 personen)

  • 2 aubergines (of 1 mega grote)
  • Olijf olie (2 eetlepels ofzo)
  • Zout
  • Een dun-gehakte lenteui
  • Sesamzaadjes

Bereiding

  • Verwam de oven voor op 200 °C
  • Snij de aubergines (elk) in 3 kortere stukken en snij deze derdes vervolgens in de lengte in plakken van ~2 cm dik. (de maten gaan niet zo nauw)
  • Leg de aubergine plakken op een bakplaat (met bakpapier) en bestrooi met zout en olijfolie. Meng het een beetje en leg de plakken neer zodat ze niet overlappen.
  • Doe de aubergine in de oven voor 20 minuten, of tot ze wat bruine spots hebben en zacht zijn geworden (niet mushy)
  • Ondertussen kan de glaze worden gemaakt: meng in een kommetje alle ingrediënten van de glaze tot het een smooth vloeistof is met ongeveer alle suiker opgelost.
  • Bestrijk de aubergine op de bakplaat met de glaze (wees niet zuinig!) en doe het nog eens 10 minuten in de oven om te karameliseren.
  • Serveer de aubergine bestrooid met wat sesamzaadjes en lenteui.

Zalm Quiche

Bron recept: Jumbo (https://www.jumbo.com/recepten/cherrytomaatjesquiche-met-zalm-en-basilicum-501086)

Voor kerstdiner 2021 (thuisbezorgd edition) hadden we een flinke opgave voor ons staan, hoe gaan we fancy voedsel bij 54 man brengen wat simpel te bereiden/op te warmen is? We kwamen snel tot het idee om quiches te gaan maken voor de tweede gang aangezien deze zowel koud als warm te eten zijn (en het niet moeilijk op te warmen is). Zalm is natuurlijk altijd lekker en dus was een zalmquiche altijd een goede keuze. Een aanrader is om de zalm vers te halen van de markt, iets wat wij ook gedaan hebben.

Benodigheden (6 personen voorgerecht)

  • 1 verpakking Tante Fanny vers bladerdeeg
  • 1 rode paprika
  • 400 gram cherrytomaten
  • 300 gram zalmfilet zonder huid
  • 5 stuks eieren
  • 200 gram crème fraîche
  • 100 gram geraspte jong-belegen kaas
  • 20 gram basilicum

Bereidingswijze

  • Verwarm de oven voor op 200 graden. Haal de deeg uit de koelkast en bekleed de quichevorm.
  • Snij de paprika in ringen en verdeel over de bodem van het deeg. Snij de zalm in lange repen en verdeel er ook over. Verdeel hierna de cherrytomaten evenredig hierover. Snij de basilicum klein en houdt apart.
  • Klop de eieren los in een kom. Klop hierna de crème fraîche erdoorheen. Als dat een geheel is meng je de kaas en basilicum erdoorheen. Breng nu op smaak met peper en zout.
  • Schenk het net gemaakte roommengsel in de quichevorm over het deeg en vulling heen.
  • Bak de quiche af in 35-40 minuten.

Vegan Quiche

Bron recept: leukerecepten (https://www.leukerecepten.nl/recepten/vegan-quiche-met-paddenstoelen/)

Voor kerstdiner 2021 (thuisbezorgd edition) hadden we een flinke opgave voor ons staan, hoe gaan we fancy voedsel bij 54 man brengen wat simpel te bereiden/op te warmen is? We kwamen snel tot het idee om quiches te gaan maken voor de tweede gang aangezien deze zowel koud als warm te eten zijn (en het niet moeilijk op te warmen is). Om zo min mogelijk te hoeven denken aan allergieën kozen we ervoor om in ieder geval een quiche vegan te maken en toen kwamen we op deze quiche. Het is handig om een blender te hebben voor dit gerecht maar het is niet vereist. Een bakvorm/quichevorm is natuurlijk wel nodig.

Benodigheden (6 personen voorgerecht)

  • 200 gr kastanjechampignons
  • 5 gr tijm
  • 200 gr spinazie
  • 6 plakjes hartig taartdeeg
  • 1 ui
  • 3 tenen knoflook
  • 450 gr tofu
  • 2 theelepels kurkuma
  • 2 theelepels mosterd
  • 2 eetlepels sojamelk (sojadrink)
  • 3 eetlepels citroensap
  • 1 eetlepel pijnboompitten
  • 100 gram cherrytomaten
  • Zout en peper naar smaak
  • Bakspray of vegan margarine

Bereidingswijze

  • Verwarm de oven voor op 200 graden. Haal de plakken hartig taartdeeg uit de diepvries zodat het zacht kan worden.
  • Roerbak de spinazie en laat uitlekken. Snij de kastanjechampignons in plakjes en roerbak deze in dezelfde pan met de tijm. Laat deze ook uitlekken. Snij de ui en de knoflook klein en fruit deze tot de ui een mooi gebruind is. Laat dit ook uitlekken.
  • Meng (het best te doen in een blender) de tofu, kurkuma, citroensap, mosterd, sojamelk, zout en peper totdat het een mengsel is. Meng dit samen met de uitgelekte groenten samen.
  • Vet de bakvorm in (of gebruik bakspray) en verdeel de taartdeeg in de bakvorm. Verdeel het groente-tofu mengsel over de bakvorm.
  • Snij de cherrytomaten door de helft en verdeel die over de quiche met de open kant naar boven. Verdeel ook de pijnboompitten over de quiche.
  • Gooi je quiche in de oven en bak hem af in ongeveer 35 minuten.

Italiaanse zoete aardappelsoep

Bron recept: lekkersimpel (https://www.lekkerensimpel.com/italiaanse-zoete-aardappelsoep/)

Met het kerstdiner van 2020 was de soepgang snel bepaald maar aangezien je daar veel gangen had kon je kiezen of je een soep wilde. Voor dit jaar (2021) was dat natuurlijk een heel andere situatie aangezien we een thuisbezorgd versie deden en je dus wel een soep moest nemen. Hierdoor vonden we dat er een tweede soep bij moest komen die wel even goed zou vullen als de andere soep. We kwamen vrij snel bij deze pureersoep, de Italiaanse zoete aardappelsoep, een lekker makkelijke soep die ook nog eens super gezond is.

Benodigdheden (6 personen voorgerecht)

  • 750 gram zoete aardappels
  • 2 uien
  • 2 tenen knoflook
  • 2 tl tijm
  • 2 tl rozemarijn
  • 4 tl basilicum
  • 1000 ml bouillon (groenten)
  • 400 ml kokosmelk of kookroom
  • 1 (of 2) rode peper(s)

Bereidingswijze

  • Snipper de uien en snij de uien, rode peper(s) en knoflook klein. Fruit deze in de soeppan totdat de uien mooi verkleurd zijn.
  • Schil de zoete aardappelen en snijd ze in blokken. Voeg deze toe aan de aan de pan met de bouillon en alle kruiden. Kook de soep totdat de zoete aardappel zacht is.
  • Pureer de soep en voeg de kokosmelk (of kookroom) toe. Mix het op het vuur nog even door.

Extra

  • Croutons zijn altijd lekker door een soep.
  • Een lekker warm stokbrood met kruidenboter erbij is altijd lekker om erin te dompelen.

Pastinaak-truffelsoep

Bron recept: Jumbo recepten (https://www.jumbo.com/recepten/pastinaaktruffelsoep-met-stercroutons-502693)

Voor het kerstdiner van 2021 hebben we voor veel gangen lang nagedacht over welke gerechten we gingen gebruiken. Met de soepgang waren we er al vrij snel over uit welke soep we in ieder geval gingen gebruiken. Deze soep waren we namelijk eigenlijk al van plan te gebruiken voor het kerstdiner van 2020(RIP) dus het was vrij snel onder ons bepaald om deze te gaan maken. De pastinaak-truffelsoep is een pureersoep dus een staafmixer is vereist.

Benodigdheden (6 personen voorgerecht)

  • Olijfolie, peper en zout
  • 2 sjalotten
  • 3 tenen knoflook
  • 2 wortels
  • 1 pastinaak
  • 1/2 knolselderij
  • 1 stengel bleekselderij
  • 1 laurierblaadje
  • 30 gram peterselie
  • 125 ml slagroom
  • 200 gr minichampignons
  • 3 el olijfolie met truffelaroma

Bereiding

  • Snij de sjalotten en knoflook in kleine stukjes en snij de wortel in blokken. Fruit deze in de soeppan tot de sjalotten en knoflook mooi gekleurd zijn.
  • Snij de pastinaak en de knolselderij ook in blokken en bak voor een korte tijd mee.
  • Snij de bleekselderij in stukken en voeg toe aan de pan met anderhalve liter water en het laurierblaadje. Kook dit zachtjes totdat de groenten allemaal gaar zijn. Dit kost waarschijnlijk 10 à 15 minuten.
  • Pureer 25 gram van de peterselie klein, voeg dit samen met de slagroom en pureer nog eens tot het een mengsel is. Bewaar dit in de koelkast zodat het nog wat kan indikken.
  • Verwijder de steeltjes van de minichampignons en maak de champignons schoon.
  • Haal het laurierblaadje uit de soep. Pureer nu de soep glad. Gooi de minichampignons erbij en kook voor nog eens 5 minuten en haal van het vuur. Doe de olijfolie met truffel, peper en zout erbij naar smaak.
  • Schenk de soep in kommen en gooi er een eetlepel slagroommengsel over. Garneer met het restant peterselie.

Extra

  • Croutons geven deze soep nog een extra bite.

Made by BLOQ's own Websub!

Up ↑